Aðsend grein:
Einar Brandsson fráfarandi bæjarfulltrúi skrifar grein sem birtist á Skagafrettir.is þann 1. maí. s.l.
Í greininni rifjar hann upp aðra grein sem hann skrifaði fyrir tveimur árum þar sem hann finnur allt að átaki Miðbæjarsamtakanna Akratorgs sem gekk út á að gera gamla Landsbankahúsið við Akratorg að ráðhúsi Akurnesinga.
Bæjarfulltrúinn segir í grein sinni að nú þegar búið sé að selja Landsbankahúsið og þar verði brátt starfrækt hótel, veitingastaður og veislusalur, hefði hann haldið að „Miðbæjarsamtökin, sem fóru mikinn fyrir tveimur árum, myndu senda frá sér yfirlýsingu þar sem þessari lífsbjörgun væri fagnað. Hún kemur kannski en hugsanlega er hræðsla við hávaða frá væntanlegu lífi í miðbænum eitthvað að hamla fagnaðarlátum stjórnarmanna“ – segir Einar.
Það er alltaf best að segja satt og staðreynd málsins er sú að áhugaleysi bæjaryfirvalda (kjörinna fulltrúa og embættismanna) á þessu sjálfsprottna grasrótarátaki bæjarbúa dró dálítið tennurnar úr þeim hópi sem var í forsvari Miðbæjarsamtakanna og þess vegna hefur ekki mikið heyrst frá þeim hópi síðan. Það er nú bara þannig. En til að gleðja bæjarfulltrúann þá upplýsist það hér með að a.m.k. formaðurinn sem hér skrifar og þeir sem hann hefur talað við úr hópnum eru mjög ánægðir með stöðuna eins og hún er í dag og vonandi hefst öll þessi starfsemi í þessu fallega og mikilvæga húsi við Akratorg sem allra fyrst.
Bæjarfulltrúinn minnist líka á grein sem þáverandi stjórnarmaður í Miðbæjarsamtökunum – Bjarnheiður Hallsdóttir skrifaði og finnst ekki mikið til koma.
Hann gerir lítið úr þeim hugmyndum okkar á þeim tíma að fylla þetta hús við Akratorg af embættismönnum bæjarins milli kl. 8-16 á virkum dögum.
Bæjarfulltrúinn brátt-horfni veit vel að hugmyndin okkar var stærri en svo og við skulum fara aðeins yfir það og rifja upp úr því hann vekur máls á þessu.
Við í Miðbæjarsamtökunum ákváðum sem sagt eftir að hafa haldið fundi og jólamarkaði og skrifað greinar o.fl. að gera eitthvað sem skipti máli – koma með alvöru hugmynd til bæjaryfirvalda sem myndi, ef vel tækist til, blása lífi í steindauðan miðbæinn okkar. Hugmynd sem við sáum fyrir okkur að gæti orðið að veruleika hratt og örugglega – og gert Akranes að betri og líflegri bæ. Við sáum ekki fyrir okkur að við gætum skorað á fjárfesta að kaupa húsið og opna þar hótel og/eða veitingastað – en sáum fyrir okkur að þar sem Akurnesinga vantaði húsnæði undir ráðhús og við ættum við Akratorg þetta glæsilega hús þá væri það ekki svo vitlaust að skora á bæjaryfirvöld að skoða það einu sinni fyrir alvöru hvort það gengi upp. Í alvöru sko.
Átakið ákváðum við að kalla: Hjartahnoð og fyrsta hjálp fyrir miðbæinn.
Áskorunin sem fólk skrifaði undir hljóðaði svona: Við undirrituð eigum okkur draum um aukið mannlíf í miðbænum okkar og trúum því að ef gamla Landsbankahúsið við Akratorg yrði ráðhús myndi það gerbreyta myndinni og verða táknrænt fyrsta skref í áttina upp á við og að líflegri miðbæ. Við viljum að gamla Landsbankahúsið við Akratorg verði ráðhús Akurnesinga.
Hér eru nokkur rök sem við tókum saman með okkar málflutningi þá:
- Það vantar líf í miðbæinn á Akranesi.
- Það vantar stefnu varðandi miðbæinn á Akranesi.
- Við Akurnesingar eigum ekki ráðhús.
- Við eigum 1400 fm hús við Akratorg sem vill vera ráðhús!
- Akraneskaupstað vantar húsnæði undir starfsemi ráðhúss.
- Starfsemi bæjarins er til bráðabirgða í of litlu húsnæði FEBAN við Dalbraut 4 og vantar framtíðarhúsnæði.
- Það myndi kosta meira en 1000 milljónir að byggja gamla Landsbankahúsið í dag – jafnvel mun meira.
- Húsið er ein merkasta bygging Akurnesinga að margra mati, teiknað af Skagamanni.
- Gamla Landsbankahúsið (sem við eigum) er til sölu fyrir lágmarksverð fyrir „réttan aðila“.
- Það er jafnvel pláss fyrir aðra starfsemi í húsinu líka (veitinga/kaffihús)?
- Bæjarstjórinn myndi vera með skrifstofu í ráðhúsinu við Akratorg og þaðan yrði bænum stýrt.
Við söfnuðum 860 undirskriftum – hefðum getað náð mun fleirum ef við hefðum gefið okkur lengri tíma vegna þess að það var okkar skilningur að fólk í bænum var almennt hrifið af þessari hugmynd.
Við gerðum flottar auglýsingar og héldum íbúafund í Tónbergi. Ég vil vekja athygli á því að fjölmargir bæjarbúar komu að þeim viðburðum sem Miðbæjarsamtökin Akratorg stóðu fyrir og það er nokkuð sérstakt að bæjarfulltrúinn vilji gera lítið úr því, bara af því hann var ekki sammála hópnum.
Fundurinn var að hluta til vel heppnaður en líka misheppnaður að mati okkar sem að honum stóðum.
Þetta var sjálfsprottinn íbúafundur grasrótarsamtaka um skipulagsmál- en skipulagsráð kom ekki á fundinn fyrr en hann var að verða búinn vegna þess að það var fundur hjá skipulagsráði á sama tíma. Hefði skipulagsráð getað fært fundinn? Stytt hann? Kannski. Þetta voru vonbrigði fyrir okkur vegna þess að undirbúningsvinnan var talsverð.
Formaðurinn (ég sem þetta skrifa) hélt framsöguerindi og ákvað að stytta það úr 7 mínútum í 6 – vegna þess að við vildum ekki hafa fundinn of langan.
Við buðum fulltrúa bæjaryfirvalda að koma með innlegg á fundinn og Valgarður Lyngdal Jónsson forseti bæjarstjórnar kom með glærukynningu um nýtt fyrirhugað ráðhús Alkurnesinga við Mánabraut sem hann náði reyndar ekki að sýna vegna þess að græjurnar í Tónbergi voru ekki í lagi. Við sem héldum fundinn höfðum fengið loforð um að allt virkaði bæði hjá forsvarsmönnum tónlistarskólans og fyrirtækinu sem sá um græjurnar fyrir skólann. Ég fór, ef ég man rétt, tvær ferðir í tónlistarskólann fyrir fundinn til að ganga úr skugga um að allt væri í lagi. Valgarður var meira en 20 mínútur í pontu.
Bæjarfulltrúarnir sem mættu á fundinn voru ekkert sérlega tilbúnir að ræða okkar hugmynd og áskorunina sem 860 manns skrifuðu undir – enda með aðra hugmynd í vasanum sem við vissum ekki um fyrr en örfáum dögum fyrir fundinn. Og einu kommentin sem við fengum frá kjörnum fulltrúum eftir fundinn (við fengum komment frá tveimur) voru: Er allt þetta fólk sem skrifaði undir með lögheimili á Akranesi? Var það aðal málið? Skrifar einhver undir eitthvað svona sem kemur það ekki við? Það voru einhverjir brottfluttir Akurnesingar sem skrifuðu undir og eins íbúar á Akranesi með lögheimili annars staðar.
Bæjaryfirvöld svöruðu áskorun okkar svona:
Húsið hentar ekki
Það er of lítið
Það er búið að gera úttekt þrisvar sem sýna að húsið hentar ekki
Það er of lágt til lofts til að það sé hægt að koma fyrir loftræstikerfi
Það eru ekki nógu mörg bílastæði
Það er nú ekki mikið líf sem fylgir starfsemi bæjarskrifstofu
Það kostar of mikið að laga húsið
Hér fyrir neðan er hægt að sjá allan fundinn – hann var tekinn upp og ég hvet fólk til að horfa á hann – það er ýmislegt áhugavert þarna og nú eru bæjarstjórarkosningar eftir tvær vikur. Við höfum ekki fundið þörf til að vekja athygli á fundinum fyrr en núna.
Nú eru 24 mánuðir liðnir frá þessum fundi og það sem hefur gerst í miðbæjarmálum á Akranesi síðan er:
Eini veitingastaðurinn/barinn sem var opinn í miðbænum lokaði í vetur.
Ein fasteignasalan sem var í miðbænum lokaði og í því húsnæði býr núna fólk – þrátt fyrir að leyfi fyrir íbúð í húsnæðinu hafi verið hafnað tvisvar af bæjaryfirvöldum.
Innrömmunarverkstæðið Rammar og myndir var opið fyrir 24 mánuðum er lokað í dag.
En stærsta málið og það jákvæðasta er auðvitað að nú er búið að selja gamla Landsbankann og eftir kynningarfundinn sem var í vikunni með nýjum eigendum fagna ég því eins og eflaust flestir Skagamenn. Sá sem kynnti verkefnið fyrir hönd nýrra eigenda vitnaði tvisvar sinnum í viðtalið sem við í Miðbæjarsamtökunum tókum við Ormar Þór arkitekt hússins fyrir fjórum árum og er nú látinn. Það gladdi mig og fleiri sem voru í forsvari átaksins. Blessuð sé minning Ormars. Hér má sjá viðtalið sem er bara nokkuð skemmtilegt og eiginlega dýrmætt að eiga í dag:
++++
Nú er bæjarfulltrúinn Brandsson sem skrifaði greinina í gær að kveðja bæjarstjórn eftir setu þar frá árinu 2010 samkvæmt mínum bestu heimildum og ég vil nota tækifærið og þakka honum fyrir allt gott sem hann hefur gert.
Mér hefur einstaka sinnum á undanförnum árum sárnað þegar fólk hefur haft orð á því að fólk eins og ég sem hefur opinbera skoðun á því sem gerist á Akranesi sé að „tala bæinn niður“ – en það er alls ekki það sem hefur vakað fyrir mér. Þvert á móti þykir mér afskalega vænt um gamla bæinn minn og vil sjá hann blómstra á allan hátt.
Maður getur haldið með ÍA en deilt á þjálfarann – eða dómarann. Við getum haft skoðun á einstaka leikmönnum og byrjunarliðinu. Og það er staðreynd að það er alveg sama hvað sumir leikmenn æfa mikið og vilja gera vel þá eru þeir stundum bara fyrir inni á vellinum.
En nú eru kosningar fram undan og munum, þegar við förum á kjörstað, munum þá að bæjarfulltrúar eru fulltrúar okkar íbúanna. Ekkert minna en ekkert meira. Þeir eru í vinnu hjá okkur og fyrir okkur öll. Munum það þegar við veljum okkur fulltrúa.
Ég er búinn að ákveða hvað ég ætla að kjósa.
Áfram Akranes!
Ólafur Páll Gunnarsson.
Höfundur er íbúi við Akratorg og fomaður Miðbæjarsamtakanna Akratorgs sem hafa legið í dvala í 2 ár.
