Aðsend grein:
Fyrir átta árum síðan tók ég ákvörðun sem ég vissi ekki þá hversu miklu myndi breyta. Ég gaf kost á mér í sveitarstjórnarpólitík á Akranesi og varð varabæjarfulltrúiFramsóknar og frjálsra. Á þeim tíma var lífið mitt allt öðruvísi en það er í dag. Ég var heimavinnandi húsmóðir með fimm börn á heimilinu, þar af þrjú lítil sem voru á aldrinum tveggja til sex ára. Heimilið var því líflegt, stundum dálítið kaótískt(eða kannski ekki bara stundum!) og dagarnir fylltir af öllu því sem fylgir stórri fjölskyldu. Maðurinn minn var þá bátsmaður á frystitogara og var mánuð í einu úti á sjó. Mánuð í senn var ég því ein með alla þá ábyrgð sem fylgdi því að vera einstæð móðir og þurfa að sjá um stórt heimili einsömul.
Á þessum átta árum hefur margt breyst, bæði á Akranesi sem og í mínu persónulega lífi. Bærinn okkar hefur tekið stór skref áfram og ég hef fengið að taka þátt í þeirri vegferð með fjölda frábærra félaga. Það eru forréttindi. Á sama tíma höfum ég og fjölskylda mín þurft að glíma við alvarleg veikindi dóttur okkar sem greindist með krabbamein fyrir sjö árum síðan. Á einum degi breyttist allt. Það sem áður virtist sjálfsagt varð skyndilega óvíst. Slík reynsla skilur eftir sig spor sem maður ber alltaf með sér en hún kenndi mér líka margt um fólk, um samfélag og um lífið sjálft. Eitt það mikilvægasta sem ég lærði er að lífið er sjaldnast svart og hvítt og að allir eru að glíma við eitthvað sem þeir bera ekki á borð fyrir aðra. Bak við grímuna leynist oft annað en ásýndin sýnir og ég hef engan rétt til að dæma fólk fyrirfram, ekki frekar en nokkur annar. Það sem mestu máli skiptir er mildi, hlustun og skilningur.
Á þessum árum hef ég líka fengið að kynnast því að það er ekki auðvelt að vera opinber persóna. Gagnrýni er eðlilegur hluti lýðræðisins og oft bæði holl og nauðsynleg. En stundum gleymist að bak við nöfn á framboðslistum eru venjulegar manneskjur sem hafa ákveðið að leggja sitt af mörkum fyrir samfélagið sitt.
Á laugardag göngum við að kjörborðinu. Þá erum við ekki bara að velja nöfn á lista. Við erum líka að velja hvaða gildi við viljum að móti samfélagið okkar næstu fjögur ár. Hvaða tón við viljum hafa í umræðunni. Hvers konar fólk við viljum sjá leiða bæinn okkar áfram.
Ég hef trú á samfélagi sem byggir á samvinnu, virðingu og hlustun. Samfélagi þar sem fólk vinnur saman þrátt fyrir ólíkar skoðanir. Samfélag sem horfir á möguleikana ekki síður en áskoranirnar.
Ef þú deilir þeirri sýn, þá hvet ég þig til að kjósa XB á laugardaginn.
Fyrir áframhaldandi uppbyggingu og fyrir samfélag sem stendur saman. Fyrir Akranes.
Liv Aase Skarstad:
Höfundur er bæjarfulltrúi Framsóknar og frjálsra og skipar annað sæti á lista fyrir komandi kosningar.
